W poniedziałek pisałam o ostatnio czytanej książce "Dziecko śniegu".
Teraz czytamy "Noc nad Samborzewem" Wiesławy Bancarzewskiej. Trzeci tom po "Powrót do Nałęczowa" i "Zapiski z Annopola" rewelacyjnej opowieści.
Trochę magiczna i mało realna, jednocześnie historyczna. Główna bohaterka Anna przenosi się w czasie z XXI wieku do lat 20 wieku XX.
Wrzesień 1939. Mąż Anny idzie na wojnę, a w Annopolu pojawia się nowy niemiecki "właściciel". Anna z córeczką znajdują schronienie w skromnym mieszkaniu w Samborzewie, naprzeciwko stacji kolejowej. Kobieta musi pogodzić pracę z prowadzeniem domu i walką o przetrwanie w czasach, kiedy każdy kolejny dzień jest niepewny. Na szczęście mieszkańcy kamienicy trzymają się razem, a Anna zaprzyjaźnia się z Dominikiem, byłym naczelnikiem stacji. Trudne przejścia coraz bardziej ich do siebie zbliżają…
"Noc nad Samborzewem" stanowi kontynuację "Powrotu do Nałęczowa" i "Zapisków z Annopola" opisujących losy Anny Duszkowskiej. To poruszająca i sugestywna opowieść o wojnie, miłości, cierpieniu i tęsknocie.
2/2016
Robótkowo "Grudzień" wyszyty (przepraszam że nie wyprany i wyprasowany, ale stwierdziłam że zrobię to hurtowo jak będę miała wszystkie 12, przed oprawą), zaczynam "Styczeń" ale dopiero kilka xxxxx.



