"Droga do Różan"

"Droga do Różan" to książka którą kupiłam ze względu na okładkę, zwłaszcza, że w maju przed naszym domem było bardzo podobnie :))))
Opowieść dość przyjemna, idealna na leniwe wakacyjne wieczory. Muszę powiedzieć, że lekko bajkowo i naiwnie momentami bywało, ale czytało się bardzo dobrze. W szczególności czekałam na rozdziały gdzie były opisane losy pani Zuzanny, przedwojenne życie oraz tragiczne przejścia z czasów wojny. W tych fragmentach ciężko było przewidzieć co dalej i bywałam miło zaskoczona pomysłowością autorki. Dla wątków historycznych warto przeczytać tę książkę. Co do Zosi- głównej bohaterki mam bardzo mieszane uczucia i niestety nie polubiłam Jej. Ogólnie muszę przyznać, że czegoś mi brak było w tej powieści, mam wrażenie jakby zamysł był bardzo dobry, ale wykonanie .... Oczywiście mam na myśli tylko kilka elementów, bo tak jak już pisałam "Droga do Różan" to miłe czytadło.

Zosia z ojcem i nianią mieszka w uroczej pod Krakowskiej wiosce Różany. Posiadają dworek w którym prowadzą mały pensjonat, a Zosia dodatkowo zajmuje się małym gospodarstwem ekologicznym. Uwielbia pielęgnować wszelkie roślinki, a co za tym idzie może cieszyć się cudownym ogrodem wokół dworu, co dodaje uroku i powoduje, że goście pensjonatu spędzają miło czas z dala od zgiełku.
Niestety Zosia mimo, że mieszka w raju na ziemi, nie może być zupełnie szczęśliwa, ponieważ kocha mężczyznę któremu, mimo że się z Nią spotyka, tak naprawdę zależy na innej kobiecie.
W wyniku problemów finansowych  Różany, zostają sprzedane, a Zosia musi zamieszkać w Krakowie i podjąć pracę w biurze.... ale dzięki kilku splotom wydarzeń które nastąpią w tej opowieści spotkamy jeszcze naszą główną bohaterkę w Różanach.

"Na domiar złego"

Książka na którą trafiłam zupełnie przez przypadek, a która idealnie tematycznie związana była z tym co właśnie xxxxx. Bo czy można chcieć lepszej motywacji do wyszywania "wieńca filiżanek" niż czytanie (słuchanie) o Londynie, sklepie z antykami- zwłaszcza filiżankami, herbacie, pięknym angielskim domu oraz powstającej herbaciarni.
"Na domiar złego" to opowieść bardzo współczesna, opisująca dość odważne relacje międzyludzkie, wiele w niej zagadnień naszego nowoczesnego świata takich jak np.homoseksualizm, choroba nowotworowa.
Jednocześnie doskonale potrafi przenieść czytelnika w świat angielskiej tradycji, ukazać obyczaje i codzienne życie.

Opowieść o życiu, wszystkich jego wzlotach i upadkach oraz o tym, jak dobrze w każdej sytuacji jest się napić herbaty. W ciągu jednego dnia życie Florence, szczęśliwej żony i matki oraz współwłaścicielki sklepu ze starymi meblami, wywraca się do góry nogami. Jej wspólniczka przejmuje interes, a ukochany mąż, od którego oczekiwała wsparcia, porzuca ją dla… mężczyzny. Florence po chwilowym szoku postanawia skorzystać z rady jednej z dawnych klientek, by zamiast użalać się nad sobą wziąć sprawy we własne ręce. Tak postawiwszy sobie cel w życiu, dąży do niego mimo kolejnych problemów, których trzeba przyznać jest mnóstwo w Jej życiu. Nadzieja i determinacja pozwalają Florence dokonać rozliczenia z przeszłością  i poukładać swoje życie, które niestety nie jest długie...ale bardzo szczęśliwe i spokojne. 

RR Herbaciany- obrazek 4

Nawet nie myślałam, że już tyle czasu minęło od ostatniego wpisu,  ucieka dzień za dniem i nawet człowiek nie zdaje sobie sprawy że kolejny miesiąc za nim.
Niestety "wieniec filiżanek" bardzo powoli przybywa, choć ma tak cudne kolorki, że bardzo miło spędzam nad nim czas (oczywiście jak mam wolną chwilkę).
Dziś tylko zdjęcie kolejnego obrazka na kanwie RR.

"Wieniec filiżanek" cz.2

Trochę wolno ostatnio idzie mi wyszywanie, ale trzecią filiżankę w wieńcu już widać :)
Na zdjęciu moje ukochane piwonie, dzięki którym cudnie pachnie w całym domu. Mam nadzieję, że w przyszłym roku  będę miała przed domem już własne :) Ogólnie to mam nadzieję, że w przyszłym roku będę miała piękny kwitnący ogród pod oknami. Niech tylko dobiegnie końca przebudowa i ocieplanie, a ja biorę się za sadzenie piwonii, malw, łubinu, tulipanów, róż, irysów itp.

Spacer po okolicy

Wczoraj była tak piękna pogoda, że postanowiliśmy iść na bardzo długi spacer. Cudownie jest mieć wolną chwile i obcować z przyrodą. Wybraliśmy trasę gdzie nie ma domów, ludzi, samochodów. Tylko łąki, lasy i pola. Mieliśmy czas na rozmowy o rzeczach ważnych i błahych, a nawet pomilczeć nam się udało.

Dotleniłam się naprawdę świeżym powietrzem i "naładowałam akumulatory". Bardzo się cieszę, bo wygląda na to, że częściej będziemy mieli okazje na takie spacery :)

Najśmieszniejsze były nasze kociaki. Myślałam, że pójdą kawałek i zawrócą do domu, a one nawet o tym nie pomyślały i jak pieski całą drogę przeszły przy nodze ;)))

"Wieniec filiżanek" cz.1

Ponad rok minął jak dostałam od męża zestaw "Wieniec filiżanek", który ogromnie mi się podoba już od dłuższego czasu. Wreszcie się zabrałam i muszę powiedzieć, że wyszywa się dość mozolnie (częste zmiany kolorów), ale z każdym krzyżykiem efekt mi się coraz bardziej podoba. Poświęcam mu każdą wolną chwilę, bo już nie mogę się doczekać aż ozdobi  moją kuchnie. Szkoda tylko, że tak mało czasu mogę wygospodarować na wyszywanie.

Bella i trio

Bardzo mnie cieszy, że już po jednym dniu było tu kilka osób zarówno znanych z blox-a jak i zupełnie nowych. Przenosiny i powrót do bogowego świata to chyba była bardzo dobra decyzja :)
Teraz jeszcze kilka zaległości:
Bella wyszyta na SAL dla Kołederek organizowany na blogu  Pasje odnalezione

Wyszyłam też irysy i moje trio o którym już dość długo marzyłam i pisałam kilka razy o nim na starym blogu, jest gotowe.